vorige bladzijdeSjon Brandsairships / luchtschepenbirds / vogelsgroceries / boodschappenreadymadesexpositions / tentoonstellingeninfo volgende bladzijde

Sjon Brands gedichten 'Herfstavond'

 Met de avond bolt de wind wat aan,
 bomen lispelen een onrustig lied,
 maar achter in de tuin is het aangenaam
 en stil ontdaan van stadsgeruis. Rood,
 oker en paars ebben nog wat na aan
 een donkerblauwe hemel. Ik ben alleen.

 De kauwen maken hun dagelijkse ronde,
 bladeren dwarrelen omlaag, het kind
 dat ik was legt stapeltjes langs de heg,
 kleur op kleur, de wind neemt ze mee.
 Onder het water staren twee verbaasde
 ogen naar het Elysium van vandaag.

 Slanke schaduwen spelen in het gras,
 een oude man duimt gaten in de grond,
 een naakte vrouw valt traag voorover,
 beeld voor beeld, langzaam stijgt het
 schaap van de buren op. De witte egel
 zoekt een plaatsje voor zijn winterslaap.

 Tussen de bloemkolen groeit het hoofd
 van mijn vader, hij kijkt me, nee, slaat
 zijn ogen neer, in de verte gaat de klok
 van de kerk die niet meer bestaat. Mijn
 eerste meisje strekt zich uit op het mos,
 onder de bomen klapt een bolster open.

 Een warm verdriet spoelt aan, weerloos
 op een lang leeg strand, stilaan wordt
 het donker. Ergens in de mist, in een of
 ander eenzaam bed, verdrinkt een man
 in het onbevrozen plezier van geliefden.
 Alaan fluistert de wind: 'Was jij maar –
 


© Sjon Branðs, november 2010, met dank aan Leo Vroman

[home] > [gedichten/poems] > [Herfstavond]

© Sjon Branðs [donderdag 15 maart 2018 | Thursday, March 15th, 2018]

tijdbalk